Tja....

Het was te mooi om waar te zijn. Hoewel ze het jaren geleden wel voor elkaar kreeg om twee kalfjes groot te brengen is er nu (tijdens onze afwezigheid!) iets misgegaan. Er is er helaas nog maar één. Maar hopen dat het niet te lang gekwakkeld heeft. Stiekem bleven we dagen denken dat ze ze steeds één voor één liet zien, maar na een week moet je toch de conclusie trekken. Er is er nog één. Ook mooi in de tuin.

nog even..

Op de ochtend van vertrek nog net even een plaatje geschoten; vijf minuten voor we weggingen was ze er ineens even met de kindjes. Uitzwaaien?

Voor de duidelijkheid even een foto, want de (echt) mooie filmpjes zijn te groot (60 Mb..) voor deze blog. Hier staat het spul bij de schuur. Niet een mooie achtergrond, maar ja.

En daar stond ze dan, met de kindjes. Ja, meervoud, want het zijn er twee!

We vonden ze al zo dik dit jaar...

Links twee weken geleden, rechts 27 april.